تساوی پرهیجان برزیل و مراکش در نیوجرسی

به گزارش سایت گزارش ۳، استادیوم مت‌لایف نیوجرسی شنبه شب میزبان یکی از جذاب‌ترین بازی‌های مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ بود؛ جایی که دو تیم مدعی گروه C یعنی برزیل و مراکش در نبردی تاکتیکی، فیزیکی و پرسرعت به تساوی ۱-۱ رضایت دادند.

مراکش که پس از شگفتی‌سازی تاریخی در جام جهانی ۲۰۲۲ دیگر تیمی ناشناخته محسوب نمی‌شود، بازی را بدون ترس آغاز کرد و در دقیقه ۲۱ مزد فوتبال جسورانه خود را گرفت. اسماعیل سایباری پس از یک حرکت ترکیبی سریع و پاس هوشمندانه براهیم دیاز، با ضربه‌ای دقیق دروازه آلیسون را باز کرد تا شیرهای اطلس بار دیگر مقابل پرافتخارترین تیم جهان خودنمایی کنند.

برزیل اما برای بازگشت به بازی تنها ۱۱ دقیقه زمان نیاز داشت. وینیسیوس جونیور، ستاره خط حمله سلسائو، در دقیقه ۳۲ با یک حرکت انفرادی تماشایی و ضربه‌ای دقیق بازی را به تساوی کشاند؛ گلی که بار دیگر نشان داد بخش بزرگی از بار هجومی تیم آنچلوتی روی شانه‌های وینگر رئال مادرید قرار دارد.

مراکش منسجم‌تر، برزیل خطرناک‌تر

اگرچه برزیل در بخش‌هایی از نیمه دوم مالکیت بیشتری روی توپ داشت و تلاش کرد ریتم بازی را کنترل کند، اما انسجام تیمی و سازمان دفاعی مراکش بارها برنامه‌های سلسائو را مختل کرد. شاگردان ولید رکراکی با پرس هدفمند در میانه میدان، فاصله خطوط را به خوبی حفظ کردند و اجازه ندادند هافبک‌های برزیل جریان بازی را در اختیار بگیرند.

در سوی مقابل، برزیل بیش از آنکه به ساختار تیمی متکی باشد، روی لحظات فردی بازیکنانی مانند وینیسیوس، رافینیا و برونو گیمارش حساب باز کرده بود. همین موضوع باعث شد حملات این تیم در بسیاری از دقایق پراکنده و قابل پیش‌بینی به نظر برسد.

بکر و بونو دو ستاره پنهان بازی

اگر این مسابقه تنها با دو گل به پایان رسید، بخش زیادی از آن به عملکرد درخشان دو دروازه‌بان مربوط می‌شود. یاسین بونو بارها مقابل حملات برزیل ایستادگی کرد و در سوی دیگر آلیسون بکر در دقایق پایانی با چند واکنش مهم، مانع ثبت یکی از بزرگ‌ترین پیروزی‌های تاریخ فوتبال مراکش شد. به‌ویژه مهارهای او در دقایق پایانی، برزیل را از یک شکست زودهنگام در جام جهانی نجات داد.

آنچلوتی هنوز به نسخه نهایی نرسیده

یکی از نکات مهم مسابقه، نبود هماهنگی کامل در ساختار هجومی برزیل بود. تیم آنچلوتی اگرچه از نظر کیفیت فردی شاید یکی از پرستاره‌ترین تیم‌های تورنمنت باشد، اما هنوز نشانه‌هایی از ناهماهنگی میان خطوط مختلف در آن دیده می‌شود. غیبت نیمار به دلیل مصدومیت نیز در خلق موقعیت‌های منظم تأثیرگذار بود و باعث شد مسئولیت خلاقیت هجومی تقریباً به طور کامل بر دوش وینیسیوس قرار بگیرد.

این نتیجه گروه C را کاملاً باز نگه داشت. برزیل و مراکش هر دو با یک امتیاز زمین را ترک کردند و حالا دیدارهای بعدی دو تیم برابر هائیتی و اسکاتلند اهمیت بسیار بیشتری پیدا کرده است. در شرایط فعلی هیچ‌کدام از دو تیم نتوانسته‌اند ۴ امتیاز بازی را بدست بیاورند تا تنور  رقابت برای صدرنشینی گروه داغ بماند.

برای برزیل، این مسابقه یادآور این واقعیت بود که مسیر رسیدن به ششمین قهرمانی جهان آسان نخواهد بود. برای مراکش اما یک پیام روشن داشت: تیمی که چهار سال پیش جهان را شگفت‌زده کرد، هنوز هم توانایی به چالش کشیدن بزرگ‌ترین قدرت‌های فوتبال دنیا را دارد.