مراسم خداحافظی احساسی گریزمان از اتلتیکو

آنتوان گریزمان امشب در کنار خانواده‌اش شبی را گذراند که تا آخرین لحظه‌ای که نفس می‌کشد هرگز و هرگز فراموش نخواهد کرد. شب خداحافظی او با استادیوم خانگی اتلتیکو مادرید، وداعی که به تمام معنا باشکوه از کار درآمد. وقتی در مرکز زمین چمن میکروفون را به گریزمان دادند و استادیوم کیپ تا پیک پر از جمعیت در سکوت کامل فرو رفته بود تا حرفهای آنتوان را بشنود، گریزمان در حالی که بغش امانش نمی‌داد، گفت: «یک سخنرانی آماده کرده بودم، اما همه چیز به هم ریخت.»

هر ۶۴ هزار و ۳۹۶ نفر حاضر در ورزشگاه (به جز حدود ۱۰۰ هوادار خیرونا) برای حضور در مراسم وداع گریزمان، بعد از سوت پایان مسابقه روی صندلی‌های خود نشسته بودند. کسی به این فکر نبود که ترافیک می‌شود، زودتر راه بیفتم که در ترافیک گیر نکنم! نه، همه می‌خواستند در مراسم تاریخی وداع با شازده کوچولو حضور داشته باشند.

کمی قبل از آن، دیه‌گو سیمئونه پس از ثبت یک عکس تاریخی در کنار آنتوان، اوبلاک و کوکه (بهترین سرمربی تاریخ اتلتیکو، برترین گلزن تاریخ اتلتیکو، بهترین دروازه‌بان تاریخ اتلتیکو) به او گفته بود: «هیچ‌کس از صندلی‌اش تکان نخورده، چون تو لیاقتش را داری.»

ستاره فرانسوی بار دیگر از هوادارانی که در گذشته دو بار مجبور شده بود دل آن‌ها را به دست بیاورد، عذرخواهی کرد. او درحالیکه اشک می‌ریخت گفت: «اول از همه شما تشکر می‌کنم که در استادیوم ماندید. این فوق‌العاده است... دوم اینکه می‌دانم خیلی‌ها من را بخشیده‌اند و شاید بعضی هنوز این کار را نکرده باشند؛ من دوباره از شما طلب بخشش می‌کنم. آن زمان بسیار جوان بودم و میزان عشقی که اینجا داشتم را درک نکردم. مرتکب اشتباه شدم، اما دوباره فکر کردم و با همدیگر همه کار کردیم تا بتوانیم دوباره در اینجا کنار هم لذت ببریم.»

نابغه فرانسوی پس از عبور از سخت‌ترین و احساسی‌ترین لحظه سخنرانی وداعش، اینطور ادامه داد: «می‌خواهم از تمام هم‌تیمی‌هایم از سال ۲۰۱۴ تا به امروز تشکر کنم. این همه خاطره در کنار آن‌ها شگفت‌انگیز بود؛ همه جنگها، هر پیروزی و هر شکست. این یک افتخار بزرگ بود. همچنین از فیزیوتراپ‌ها و تدارکات تیم که ساعت شش صبح بیدار می‌شوند و آخرین نفراتی هستند که باشگاه را ترک می‌کنند، سپاسگزارم.»

پیش از این صحبتهای گریزمان، انریکه سرزو، رئیس باشگاه، لوح یادبود ۵۰۰ بازی و ماکت استادیوم متروپولیتانو را به او اهدا کرد. همچنین تعدادی از کاپیتان‌های تاریخی باشگاه از جمله آدلاردو، توماس، روئیز، سولوزابال، آنتونیو لوپز، فرناندو تورس و دیه‌گو گودین در کنار سه کاپیتان فعلی یعنی کوکه، اوبلاک و خیمنز وارد زمین شدند تا در این قاب ماندگار حضور داشته باشند.

ویژه‌ترین و خالصه‌ترین تشکر گریزمان از مردی بود که او را متحول کرد تا به یک اسطوره تبدیل شود. گریزمان خطاب به سیمئونه گفت: «از کادر فنی و مردی که همه چیز را در این باشگاه تغییر داد تشکر می‌کنم؛ یعنی دون دیه‌گو پابلو سیمئونه. به لطف تو امید و انگیزه زیادی اینجا جریان دارد؛ من به لطف تو قهرمان جهان شدم و احساس کردم بهترین بازیکن دنیا هستم. من خیلی به تو مدیونم و جنگیدن برای تو یک افتخار بود. من نمی‌دانم که آیا یک اسطوره هستم یا نه، اما تو، کوکه، یک اسطوره واقعی برای این باشگاه هستی. از همسرم هم تشکر می‌کنم؛ ممنون که در روزهای بد از من حمایت کردی و عصبانیت‌های مرا بعد از شکست‌ها تحمل کردی. دوستت دارم.»

در نهایت، گریزمان پس از در آغوش کشیدن همسرش اریکا چوپرنا و فرزندانش، پیش از آنکه متروپولیتانو برای همیشه با گلزن افسانه‌ای خود خداحافظی کند، جملاتی خطاب به خانواده‌اش گفت: «همچنین از پدر و مادرم تشکر می‌کنم که برای فوتبال بازی کردن مرا در سراسر فرانسه گرداندند. به لطف آن‌هاست که من اینجا هستم و از فوتبال لذت می‌برم. نتوانستم جام لالیگا یا لیگ قهرمانان اروپا را به اینجا بیاورم، اما این عشق و محبت برای من ارزش به مراتب بیشتری دارد. این را برای تمام عمر با خودم همراه خواهم داشت. حالا دیگر تمام می‌کنم. پدرها، مادرها، عموها و عمه‌ها، خیلی ممنون که فرزندانتان را به اینجا می‌آورید تا به آن‌ها یاد بدهید اتلتیکو بهترین جای دنیاست. متشکرم.»